Sun of justice, whom we feel *
and you, myrtle branch of glory,
do not, I beg of you
do not forget my country!
It has tall mountains shaped like eagles
the vines in ranks on the volcanoes' flanks
and the houses more white
for the neighbourhood of the azure.
My bitter hands, by thunder
I am turning them back behind the times,
my old friends, I am calling them forth
with threats and with blood!
At the concert of Aksion Esti, at Irodeion,
1988. At the end of the concert, Grigoris
Mpithikotsis comes on the stage to sing Tis
Dikaioysnis ilie noite. (Special thanks to
Hristaki and Apostolis from the Dalaras Internet
Community)
Άξιον Εστί, 1988 Ηρώδειο. Ο Μίκης Θεοδωράκης
διευθύνει (για πρώτη φορά στο Ηρώδειο).
Μετά το τέλος του έργου με τον Γιώργο Νταλάρα,
στην σκηνή ανέβηκε ο πρώτος διδάξας. Ο Γρηγόρης
Μπιθικώτσης. Αφού συνεχάρη τον Γιώργο Νταλάρα
είπε το "Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ" με τον
Γ.Νταλάρα να τον σιγοντάρει χαμηλόφωνα,
ιδιαίτερα ευτυχισμένος! Στα μπουζούκια το μεγάλο
δίδυμο Λάκης Καρνέζης και Κώστας Παπαδόπουλος.
Ένα σπάνιο ντοκουμέντο. 3 σπουδαίοι καλλιτέχνες
στην σκηνή του ιστορικού χώρου του Ηρωδείου σε
ζωντανή εκτέλεση του Το Άξιον Εστί του σπουδαίου
Ο.Ελύτη.
Αυτά είναι τα λόγια του Γρηγόρη Μπιθικώτση για
τον Νταλάρα:
Να πω δυο λόγια θέλω, ...έτσι απλά. Χαίρομαι
ιδιαίτερα που ακόμα ένας λαϊκός τραγουδιστής
μπήκε μέσα στην Ελληνική κλασσική μουσική.